امروزه اوپنهایمر را به عنوان پدر بمب میشناسند. معلم عجیب و غریبی که نسلی از فیزیکدانان را ترغیب کرد. ابداع او پایان مصیبتباری برای جنگ جهانی دوم به ارمغان آورد، در آن زمان اوپنهایمر واقعا از نیروی بالقوه ترسناک آن آگاه بود. آمریکاییها در ماه آگوست سال 1945 میلادی دو بمب هستهای روی شهرهای هیروشیما و ناکازاکی در کشور ژاپن انداختند که سبب مرگ صدها هزار انسان و نابودی زندگی میلیونها نفر شد. جهان برای پنج دههی بعد وارد دورانی شد که نیروی بالقوه ی هستهای موازنهی آن را به مخاطره افکند. تولید بمب هستهای ،کار بسیار پیچیده است و به کار نظری برای شکستن اتم نیاز دارد. اما در آن زمان اوپنهایمر این کار را شروع کرد. دربارهی پروژهی منهتن و رقابت برای تولید نخستین سلاح هستهای چه باید بگوییم؟ دربارهی محذوریت اخلاقی که اوپنهایمر برای ساخت سلاحی با چنین تخریب بزرگی با آن روبهرو بود،چه میتوان اندیشید؟ راجع به فعالیت او در مکانیک کوانتوم و کارهای اولیه روی سیاه چاله ها چه نظری وجود دارد؟ اوپنهایمر . بمب او تصوری کلی و روشن از این دانشمند و کار بحثبرانگیز او به دست می دهد و توضیحات روشن و قابل دسترسی از چگونگی توسعهی بمب، اهمیت آن و پیامدهایی که در قرن بیستم و بعد از آن بر جا گذاشته است، ارائه میکند.